Ein kan lage te heilt sjølv!

Svigermor spøker ofte med at dersom ho hadde levd for 3-400 år sidan så hadde ho blitt offer for den norske heksejakta. Ho veit alt som er å vite om urter og kva ein kan nytte dei til. Ho lagar blant anna te, krem, lypsyl og olje av urtene ho har i hagen og dei ho plukkar rundt om kring. I går fekk eg vere med på ein sånn tur. Eg er heilt overraska over kva dei heilt vanlege norske plantane kan brukast til. Dersom ein tar Mjødurt (som vi plukka i går) og tørker denne, så blir det for eksempel te. Ein kan forsåvidt lage te av frisk mjødurt òg, men då må den kanskje plukkast kvar dag. Det ein lagar te av er blomsterknoppane og dei nye blomstrane. Eg forsøkte meg på ein kopp te av frisk Mjødurt i går kveld og det smakte fantastisk.

Meir informasjon om urten kan du finne her. Før i tida vart den gjerne brukt som smertestillande middel eller som smakstilsetning i mjød. Elles er te og saft hovudbruksområda. Den inneheld òg C-vitamin! Kjenner eg må ta fleire slike ekspedisjonar. Eg lærte utruleg mykje på berre nokre få timar. Litt seinare på hausten blir det kanskje plukking av kantarell, nøtter og andre urter!


Nettsida til Gunvor (kunstnaren) kan du finne her. Det er verkeleg verdt eit par minutt av alle si tid. Aftenposten sin artikkel på Richard Devereux si utstilling på Osterøy kan du finne her.

No er vi tilbake i Bergen og eg skal ta meg ein etterlengta tur til frisøren. Vert endeleg kvitt det gul/kvit/grå håret mitt. Fann ut at det er best å bli kvitt (nesten) alle frisørutgifter før eg tar til som student. Ønsk meg lykke til!

Tusen bilete av Osterøy

Når ein presenterar seg sjølv som nokon frå bygda er det ofte knytta negativitet til dette. Kvifor «bygda» har blitt eit negativt lada ord er for meg eit stort spørsmålsteikn. Kva kan ein finne på der då? Herregud, grenselaust. Eg har aldri meir å gjere på enn dei gongane eg ikkje oppheld meg i byen. Eller, eg har aldri meir ting å gjere på som eg elskar, er kanskje eit betre utsagn. I går gjekk vi berre rundt i bygda og besøkte folk vi kjende. «Nei, hei! Så koseleg at dokke kjem hit!» «Gleder oss til å sjå dokke igjen.» Ein vert så mykje meir satt pris på når ein oppheld seg på ein mindre stad. I byen for eksempel? Om du gjer feil kan du erstattast. Om så dette er i vennegjengen eller på jobb. Det er alltid fleire folk som er like flinke som du, eller like spennande som du. Eg set det gjerne litt på spissen, men den kjensla av velvære ein oppnår av å berre gå rundt på Osterøy, Nordfjordeid eller andre mindre stadar er heilt uoppnåeleg i byen. No høyrast det ut som og eg hatar å bu i by over alt anna, men det har verkeleg sine fordelar det òg. Ein kan for eksempel gå til butikken. Det kan ein forsåvidt her òg, men det tar vel ein time kvar veg.

I går plukka vi vår eigen salat, gjekk tur, besøkte folk vi kjenner og lærte om urter. Vi endte kvelden på toppen av bygda med eit glas vin og la oss i eit sjølvbygd anneks. Eg søv aldri beire enn med den friske bygdelufta. La bak meg heile 10 timar med bygdesøvn og er dermed klar for fadderveka neste veke!


Eg har nettopp brukt ein time til å velje ut kva bilder eg skal poste. Eg tok alt for mange fine bilder i går og endte dermed opp med sjukt mange eg ville poste. Uansett kor kritisk eg var klarte eg liksom ikkje å kutte ned meir enn dette her. Seier vel sitt om denne øya her.

Pusse opp? Ikkje ring meg.

Herregud, hadde eg visst akkurat kor mykje arbeid det var hadde eg kanskje vore meir forsiktig med å seie «onkel, vi skal ikkje male kjøkkenet ditt, då?» Kjempeidè! Joda, eg skal ikkje klage for mykje, eg har tross alt lova å gjere det. Eit gamalt furukjøkken har fått nytt liv – for å seie det mildt. Det vil igrunn seie at kjøkkenet har slukt all mi tid den siste veka, men fytti katta for eit resultat.

Etter vasking, pussing og maling var eg småleg nøgd med resultatet. Det mest frustrerande med maling er å vente på at den tørkar. Altså, massevis av energi og sånn, men så er andre strøket tatt og du må vente i 8 timar på at det kan malast igjen. Greit, så er ikkje eg heilt ferdig då. Listene må malast og golvet skal skiftast, men elles? Supernøgd.

Jepp, vert lenge til neste gong eg tar på meg ansvaret for å male eit heilt kjøkken (skal seiast at eg fekk litt hjelp av tre kjekke karar). Vart sjukt med klaging synes eg. Hallo, eg kan trossalt sette eit check-merke på bucketlista. Eg har pussa opp eit kjøkken!

Pusse, pusse, puss.

Sidan det er sommar er eg til dei grader rastlaus. Prosjektet denne veka er dermed å male kjøkkenet til onkelen min. Eg plukka ut maling for ca. tre år sida så det er eigentleg på tide at eg får det gjort. Vi har diskutert litt kva farge det var vi kjøpte og vi syns å huske at det muligens var grått. Vi får no sjå. Det vert i alle fall ein anna farge enn trebrunt. Vi har ikkje kome lenger enn at vi har pussa nokre av skapdørene enno, men tippa det er ferdig i løpet av tre-fire dagar. Spennande.

Vestland, Vestland.

Plutseleg seig det grå håret rett inn i skallen og eg søkte opp «Vestland, Vestland – Sissel Kyrkjebø». Til mitt forsvar er det lite som er meir treffande når eg ser på bilda nedafor. Vi hadde ein kveld utan regn og nytta derfor høve til å nyte stillheita nede ved sjøen. Det vaka og vi såg nise og vi koste oss i massevis. Greit nok, vi skulle gjerne hatt litt sol, men akkurat i dag gjorde det faktisk ingenting. Det einaste vi mangla var ei fiskestang.


No har vi nettopp ete oss stappmette på mamma sin potetsalat. Til vanleg er kanskje potetsalat eit tilbehør, men denne vert som regel hovudrett – uansett kven som et. Treng eg beskrive dette? Nææh. Njyyyyt.

Ein kan feriere i Hyen òg.


Etter både utlandstur og festival var det tid for den årlege turen til hytta på Sandane. Vi har enno ikkje hatt sol, men det betyr ikkje at vi ikkje kan kose oss. På med regnklede og fram med fiskestang så har vi det ikkje så aller værst her heller. Vi fekk faktisk ikkje ein einaste fisk på denne turen, men gøy var det likevel. Etter fisketuren reiste vi tilbake til hytta og fyrte i peisen (i slutten av juli…) og spelte brettspel. Eg knuste alle i yatzy, men i monopol måtte eg berre gje tapt. Makan til uflaks. Hahaha, viss ikkje dette er vestlandsidyll, veit ikkje eg. Det vert vel fyste året vi ikkje har badekonkurranse frå brygga ved naustet. Mogleg den som tar motet til seg og hoppa ein gong vinn heile badekonkurransen. Vanlegvis må ein opp i eit tresifra beløp. Til kvelds vart det heimefiska kreps.

Rockemat og rockemusikk på rockefestival

Det har vore ei fantastisk helg. Eg har til og med byrja å kome meg etter heile greia no. Tre dagar med fest og to dagar med konsertar tar verkeleg på. Det har vore eit fantastisk show med veldig varierte artistar på scena. Eg har møtt fantastiske folk og eg har kost meg ihel. Vannvittig greit å kunne vere på festival og gå 5 minutt for så å ete middag med besta. Betre kan ein vel strengt tatt ikkje ha det. Noko av det mest sjarmerande med festivalen er at sidan det er ein rockefestival heiter sjølvsagt alt noko i liknande sjargong. Rockemat, rockebaileys, rockedo, rockestæsj og så vidare. Særs kos.

Malakoff Rockfestival

Frå og med i dag, til og med søndag er vi på festival. I år (som alle år) har eg sjølvsagt valgt Malakoff Rockfestival. Dette er nok den mest sjarmerande og kule festivalen ein kan gå på. Det går vandrehistorie om at det faktisk var ein person som vart henta av politiet i fjor, for å seie det på den måten. Og dèt med 12 000 besøkande per dag. Innbyggartalet i bygda blir tredobla for ei helg. Heilt fantastisk. Festivalen er plassert i heimbygda og er derfor ekstra spesiell for min del. Eg møter folk som eg ikkje har sett sidan sist festival samtidig som eg har nokre av mine beste venner på ein og same stad. Eg ❤ Eid. Eg gleder meg sjukt til Emilie Nicolas og veeldig mange av dei andre som skal spele. Herregud, no skulle eg liksom ramse opp, men eg klarer ikkje å velge. Ønsk meg lykke til!

Middelhavsmat

Vi har ete så vannvittig mykje god mat på denne turen. Smaksløkane mine vassa konstant. Vi har valgt å ete kjøt når vi er på ferie. Litt på grunn av at vi ikkje er så flinke med å vere kreative enno og litt på grunn av at det er ferie. Tanken bak å ete meir vegetarisk/vegansk er ikkje å gjere det alltid og kvar dag, men å kutte ned på forbruket av animalske produkt. Vanlegvis er det sjeldan vi går på restaurant, så dermed har vi valgt at vi har «lov» til å skeie ut då. Vi har også bestemt oss for at i helger (då spesielt tiltenkt laurdag eller ein anna valgt dag, ikkje torsdag til og med søndag) kan vere tider der vi skeiar ut. Dersom ein ikkje et kjøt anna enn for eksempel laurdag har ein faktisk kutta ned forbruket med nesten 90%. Dermed sparer vi litt på miljøet, helsa og ikkje minst samvittigheita! Kjempeidè! Gjenstår berre å sjå korleis vi klarer oss 😀 Nok om det!


Noko av maten vi laga «heime»:

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Epler, eplejus og avokado med salt og pepper.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Når ein er rett i nærleiken av middelhavet er heimelaga pizza ei sjølvfølge. Denne er toppa med tomat, oliven, mozarella, ost, løk, purreløk, chili, sopp og sikkert fleire ting som eg ikkje huskar no.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Kveldsmat ein sommarkveld. Så godt og såå enkelt! Mozarella, skinke og tomat.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Måtte sjølvsagt prøve rekene dei hadde i Frankrike. Dei var diiigre. Einaste skuffelsen var at dei smakte mykje mindre enn norske reker.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

I utekjøkkenet i St. Jeannet hadde vi steinovn og grill. Det måtte sjølvsagt testast ut og vi laga grillspyd. Ein kan grille ALT. Grilla gullerøter for eksempel? Sjukt godt.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Innser at denne frokosten ser mykje meir kjedeleg ut enn den er. Eg har alltid tomatar i kjøleskapet og med litt salt og pepper blir det tidenes frokost.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ein anna polulær tomatrett hos meg. Einaste forskjellen er at desse er stekt og toppa med mozarella.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Blomkålsuppa har eg jo delt før, men syns den fortjente å vere med her òg. Steik løk, chili og kvitløk, kok blomkål og putt alt i blender. Kok opp igjen og ha i litt salt og pepper. Fabulous.


Restaurantbesøk:

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Her åt vi på ein restaurant i gamlebyen i St. Jeannet. Dei serverte nydeleg mat til ein bra pris. Vi kunne både sjå ut over gamlebyen og middelhavet samtidig. Majestetisk.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Middag i Nice. Når eg et på restaurant seier eg som regel i frå til personalet at eg ikkje tåler gluten i det heile. I tillegg så vel eg alltid rettar som er naturleg glutenfrie. Det positive med glutenallergi er at ein plutseleg et mykje sunnare. I alle fall på restaurant.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Då vi var i Vence hadde eg akkurat ete heime så det vart berre middag på alle andre. Typen bestilte ein burger som visst nok var veeldig god. Den hadde bernaise på seg!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Også i Vence. Må seie at desse restaurantbesøka overgår dei fleste (til same pris) eg har hatt i Norge.


Drikkevarer og dessertar (også på restaurant):

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Rosèvin frå Vence. Enten så smaker det ekstra godt på grunn av varmen, eller så er vinen berre betre. Eg held ein knapp på sistnemnde..

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Sånn her kan det gå når du bestiller heilt vanleg is i Vence.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Herregud, dette er kanskje det sjukaste. Eg bestillte ein Piña Colada. Holdt på å le meg i hel. Eg har smakt to verkeleg gode Piña Coladaer i mitt liv: Denne i Vence (tru det eller ei) og ein i Praha. Alle eg har smakt i Norge har vore veeldig fulle av kokos og smakt heller lite Ananas.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Monaco. Irish Coffee. Eller eigentleg Whiskey med kaffesmak. Fortsatt godt.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Svigerbruttern bestilte ein Gourmet Kaffe. Hadde vel ikkje forventa dette.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Lærdom: Dersom du transporterar ein pose potetgull frå den franske rivieraen til midt oppå Alpane – sprenger dei. Ein som hoppa i setet då den eine eksploderte. Hahaha, herleg.


Eg skal ikkje skryte på meg at eg har tatt bilete av absolutt alt vi har ete og fått i oss. Nokre avvik er der. For eksempel alle Kinder Schoko-Bons’a eg stappa i meg på turen heim. I utlandet har dei desse i stoore posar. Farleg.

Frå St. Jeannet til Bergen

france-til-bergen

Eg føler bildet seier sitt igrunn. Vi har køyrt i tre dagar i strekk og tilbakelagt 282 (!!) mil. Sjølv om vi har tilbrakt mesteparten av tida inne i bilen har vi likevel fått sett så sinnsvakt mykje. Eg har blant anna sett enorme borger og kirker, nydelege landsbyar og eg har gått på Alpane! Det har verkeleg vore ein opplevelsesrik tur. For meg som ikkje har reist noko særleg i det heile har det vore fullt av inntrykk. Å prøve å finne vegen i Frankrike uten å kunne fransk, å køyre i Italia uten å bli krasja i, å overleve ein temperatur på nesten 40 grader, å bruke dei få frasene eg huskar frå tysktimane på vidaregåande (øøhh, kann ich æææ die toalett uuuhm benutzen?) og å køyre 1000km på ein dag er berre nokre få av dei «små» tinga eg kan nevne. Besøke Nice, Monaco, middeladerbyar, ei kirke bygd i år 400 (visste ikkje sånnt fanst ein gong) og eg kan fortsette i evigheiter.

På turen overnatta på eit tysk hotell nært Göttingen i Tyskland. Det var sjølvsagt bygd i middelalderstil (kalla bindingsverk for spesielt interesserte – ikkje meg, hehe).

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Slik såg hotellet ut. Kunne vel ikkje blitt særleg betre. Eit bygg i gammal tysk stil i ein gammal tysk landsby.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ein anna del av hotellet.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Landsbyen var full av gamle, nydelege bygningar.

Det einaste negative her var den korte tida vi hadde til å nyte landsbyen – dessutan var det søndag og det meste var stengt. Vi hadde trossalt 1000km i bil framfor oss.